Adoptie creëert een band tussen de geadopteerde (diegene die geadopteerd wordt) en de adoptant (diegene die adopteert) die geheel, of praktisch volledig dezelfde is als bij de biologische afstamming.

In België kennen we 2 vormen van adoptie:
• de gewone adoptie
• de volle adoptie
Adoptie is een plechtig contract, dat aan strikte vereisten is onderworpen en dat opgesteld moet worden door een notaris of vrederechter. Bovendien moet het contract (de zogenaamde adoptieakte) gehomologeerd worden door de jeugdrechtbank of door de Rechtbank van Eerste Aanleg wanneer de geadopteerde meerderjarig is.

Na uitspraak van het vonnis en het verstrijken van de beroepstermijn zendt het Openbaar Ministerie het vonnis voor overschrijving in de registers aan de ambtenaar van de Burgerlijke Stand van de verblijfplaats van de adoptant(en), of bij gebrek hiervan aan de ambtenaar van de Burgerlijke Stand van de verblijfplaats van de geadopteerde. De adoptie heeft gevolgen vanaf de datum die voorkomt op de adoptieakte of vanaf de neerlegging van het verzoekschrift (dus met terugwerkende kracht, want eerst moet het vonnis overgeschreven worden in de registers van de Burgerlijke Stand).

Een alleenstaande kan zowel een gewone als een volle adoptie aanvragen.
Zowel minderjarigen als volwassenen kunnen geadopteerd worden. Een volwassene ( ouder dan 18 jaar) kan echter niet ten volle geadopteerd worden.

De wet stelt volgende voorwaarden:
• De adoptieakte kan ten vroegste getekend worden wanneer het kind 2 maanden oud is.
• De adoptant(en) moet(en) ten minste 25 jaar zijn op het moment van de ondertekening van de adoptieakte en 15 jaar ouder zijn dan de gedaopteerde. Wanneer de adoptant, het kind of adoptief kind van zijn echtgeno(o)t(e) wil adopteren, volstaat de leeftijd van 18 jaar en is er een leeftijdsverschil van 10 jaar vereist. Dit geldt zelfs wanneer de echtgeno(o)t(e) overleden is.